hystoblog

Home » Westergeest » Een ‘volgepropte’ evacué

Een ‘volgepropte’ evacué

De Hongerwinter. De laatste winter van de Tweede Wereldoorlog. Vele niet-Friezen wisten toen de weg naar Fryslân te vinden of werden geëvacueerd. Op die manier hebben vele landgenoten in onze omgeving een huis gevonden.

Bijna vijftig jaar later kreeg ik een mooie tekening van de kerk van Westergeest onder ogen. Achterop deze tekening was een briefje geplakt.

Het bleek een tekening van Lambert Hobma [rechtsonder op de foto op latere leeftijd] te zijn die met deze tekening zijn gastgezin bedankt voor het onderdak dat hij kreeg.

Lambert was van huis-uit een Fries. Hij werd geboren op 30 september 1892 in Minnertsga. Toen Lambert amper 4 weken oud was verhuisde het gezin naar Utrecht omdat zijn vader daar een baan kon krijgen.

In 1911 begon hij na zijn eind-examen aan het Gymnasium met een studie wis- en natuurkunde aan de Universiteit van Utrecht. Maar de Eerste Wereldoorlog stond voor de deur en van 1914 tot 1818 moest hij in militaire dienst.

In 1922 deed hij doktoraal examen Natuurkunde en Meteorologie en nog datzelfde jaar werd hij benoemd aan het Christelijk Lyceum te Zeist als leraar Wis- en Natuurkunde. Een jaar later, in 1923, trouwde hij met Jacoba Maria Elisabeth Hoogland. Ze vestigden zich in Driebergen Rijssenburg.

Toen volgde de Tweede Wereldoorlog. Lambert Hobma werd ziek in december 1944.

De plaatsvervangend huisarts adviseerde hem om met de Limburgse vluchtelingen mee te reizen naar Fryslân: een zware vier dagen durende reis. Bij het Rode Kruis in Kollum kreeg hij een adres mee: Westergeest 104, vandaag de dag Eelke Meinertswei 7.

Destijds woonden Diktus en Anne van der Veer – van der Veen in dit huis. Anne heeft Lambert toen “volgepropt” met melk en havermout, zo schrijft zoon Jacob later. In juni 1945, kreeg Lambert de kans om thuis te komen; helemaal uit zijn kleding gegroeid. Daar was in Westergeest wel voor gezorgd.

Het verhaal kreeg jaren later nog een staartje! Het werd 1952 en Lambert kreeg last van zijn maag. Twee jaar later ontdekte de internist een afwijking in zijn maag. Lambert werd geopereerd. Toen bleek dat deze afwijking een litteken was van een maagzweer die de uitgang van de maag afsloot. Verder onderzoek wees uit dat het litteken een jaar of 6, 7 oud was: uit de tijd dat hij doorbracht in Westergeest. “Dan hebt u veel geluk gehad”, zei de specialist. “Als u destijds niet zoveel melkproducten had gekregen dan had u de bevrijding niet meegemaakt ..”.

In 1957 ging Lambert met pensioen, in 1976 overleed zijn vrouw. Op 05 maart 1989 kwam hij zelf te overlijden in het ziekenhuis. Hij werd 96 jaar oud.

Met dit verhaal over Lamber Hobma, komen de eenvoudige woorden op de achterkant van de tekening veel dieper tot hun recht. Ze betekenen meer dan een ‘bedankje’; ze betekenen dat Dictus en Anne van der Veer – van der Veen méér dan hun best hebben gedaan.

 


Deze ‘post’ maakt deel uit van de QR-kuier

 


1 reactie

  1. rob hobma schreef:

    ik herkende de foto direct van mijn opa, lambert hobma ,zijn zoon bert hobma woonde in arnhem, waar ik ook ben geboren mijn vader overleed in 2001 ……ik rob hobma ben geboren in 1970…..

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: