hystoblog

Home » Posts tagged 'Martje Korf'

Tagarchief: Martje Korf

Johannes van der Wiel

Johannes van der Wiel met zijn tweede vrouw Martje Korf op 31 maart 1937. [Collectie Tjerk Karsijns, Roden]

Johannes van der Wiel met zijn tweede vrouw Martje Korf op 31 maart 1937. [Collectie Tjerk Karsijns, Roden]

Eervol ontslag als politieman

Johannes van der Wiel werd in 1918 in Amsterdam eervol als politieman ontslagen als gevolg van een opgelopen verwonding, mogelijk tijdens de aardappeloproer in juli 1917. In Amsterdam was hij in 1917 ook weduwnaar geworden van zijn eerste vrouw Eelje Bergman [1883 – 1917]. Zij hadden vier zoons gekregen, waarvan alleen Sijtze [1914 – 1991] was blijven leven.

Hij werd na zijn ontslag in Friesland verzekeringsagent en huwde in 1921 met de vier jaar oudere weduwe Martje Korf [1879 – 1955]. Zij bracht uit haar eerste huwelijk een zoon Douwe mee. Samen kregen ze nog een levenloos kind in april 1922.

YST: Martje Korf was eerder getrouwd geweest met Jan de JONG [1874 – 1915]. In 1922 schreef de Leeuwarder Courant dat tegen Anna vd W.  25 gulden of 25 dagen hechtenis werd geëist inzake “eenvoudige beleediging” van Martje Korf. 

Bode en conciërge op het gemeentehuis in Roden

In 1928 werd Johannes benoemd tot bode en conciërge op het gemeentehuis in Roden. Hij kreeg een onderkomen op de begane grond van de secretarie met een slaapkamer op de eerste verdieping.

Dodelijk gewond bij het bombardement op Roden in 1941

Op vrijdagavond 24 oktober 1941 vond een bombardement door de Engelsen plaats van Roden. Bij dat bombardement op onder andere het gemeentehuis werd Johannes zwaar gewond. Hij was een nieuwsgierig man en die karaktertrek is hem vermoedelijk noodlottig geworden. Toen laat de vliegtuigen overkwamen, ging Johannes zijn bed uit om te zien wat er gaande was. Hij is door de openslaande ramen direct op het platte dak van de secretarie gestapt. Het hoge dak van het gemeentehuis belette hem het uitzicht in horizontale richting, waardoor hij de bom die het woongedeelte zou treffen niet gezien heeft. Johannes werd door een bomscherf vol in buik getroffen.

Zijn vrouw Martje was al uit bed, maar nog in de slaapkamer, die volledig verwoest werd. Zij liep door rondvliegend glas wonder boven wonder slechts verwondingen aan haar knie op. Zij was echter zo overstuur, dat bewoners van de Westeinderweg (nu: Heerestraat) haar hoorden gillen. Dokter Weggemans, die naast het gemeentehuis woonde, verleende eerste hulp en gelaste een snel vervoer naar het ziekenhuis in Groningen. Toen Jan Karsijns met de ambulance ter plaatse kwam, was hij behoorlijk van streek omdat het de vader van zijn vroegere compagnon Sijtze van der Wiel betrof. Daarom nam hij deze keer een goede bekende, Riemer de Vries -de zoon van bakker De Vries- mee om Johannes naar Groningen te brengen, maar die bestemming heeft hij niet meer levend bereikt.

Deze ‘post’ is geschreven door Tjerk Karsijns, Roden. Het werd eerder gepubliceerd op “geschiedenis.umcgambulancezorg.nl

Maar ook nu kunt u reageren op deze post. Met aanvullingen of illustraties. Help ons onze [dorps]geschiedenis completer te maken.

 

3 korte berichtjes

Anna van der Werf [collectie Wierd Visser]

Anna van der Werf [collectie Wierd Visser]

’t Was allesbehalve vrede, …

Zo begint het meest uitgebreide krantenknipsel over de beledigingen die Anna vd W. in 1922 uitte tegen haar dorpsgenoten.  Het lijkt er op dat Anna ruzie had met een groot deel van de vrouwelijke bevolking van Westergeest.

  • Op 06 september 1922 schreef de redactie van de Leeuwarder Courant dat tegen haar 25 gulden of 25 dagen hechtenis werd geëist inzake “eenvoudige beleediging” van Martje Korf. Martje Korf werd geboren op 22 juli 1879 en trouwde in 1910 met weduwnaar Jan de Jong [1874 – 1915]; zij overleed op 6 september 1955.
  • van Lunen voelde zich op 2 september 1922 zo beledigd dat zij aangifte deed. De eis [15 gulden boete of 15 dagen hechtenis] die een half jaar later werd uitgesproken staat beschreven in het Nieuwsblad van Friesland, 16 maart 1923. Deze eis werd uiteindelijk omgezet in een vonnis. Het zou kunnen zijn dat hier Elsje van Lune [geboren te Buitenpost in 1899] wordt bedoeld. Elsje was op 14 februari 1920 getrouwd met de dertig jaar oudere, gescheiden Binne Steringa uit Westergeest.
  • Met het derde artikeltje wordt het nog lastiger. In het Nieuwsblad van Friesland d.d. 23 maart 1923 wordt heel kort gemeld dat Anna vd. W. is veroordeeld tot 10 gulden boete of 10 dagen hechtenis. Ik zoek nog naar informatie tegen wie zij die belediging heeft uitgesproken.

 

Maar wie was Anna vd W.? Was zij werkelijk zo’n bijzondere vrouw dat zij met iedereen ruzie had?

De drie krantenknipsels geven maar een paar aanwijzingen. Zij was 41 jaar en huisgenote van J.V. Het bleek een lastige zoektocht. Tot ik een officiële inschrijving in de gemeente

zeeman Johannes Visser [collectie Wierd Visser, Spier]

zeeman Johannes Visser [collectie Wierd Visser, Spier]

Kollumerland c.a. vond. Een inschrijving op 24 mei 1919 van:

  • Johannes Visser, geboren op 24 december 1876 te Hellevoetsluis
  • Anna van der Werff, geboren op 30 april 1881 te Zwaagwesteinde
  • Arendje Visser, geboren 29 februari 1912 te Hellevoetsluis
  • Berendina Visser, geboren 4 november 1916 te Zwaagwesteinde
  • Theodorus Johannes Visser, geboren op 3 februari 1919 te Zwaagwesteinde.

Dan komt er snel wat meer informatie los. Daardoor kon ik een post plaatsen waar een kleinzoon van Anna op reageerde! En op 06 februari 2016 bezocht ik kleinzoon Wierd Visser. Zoon van Theo Visser. Op zijn boerderij in Spier.

Anna van der Werff, een schippersdochter. “Zeemans’ Anne” werd ze ook wel genoemd. Een zus van de bekende hoteleigenaar Sake van der Werff op Schiermonnikoog. Ze was een “schier vrouwtje”, slank en mager en geen grammetje vet. Er wordt verteld dat ze op hoge leeftijd nog zo op de tafel sprong. Als jonge vrouw voer ze met een turfboot over de Zuiderzee naar Amsterdam. Soms “yn’e line”, “jagen” – bij gebrek aan wind de boot vooruit trekken. Met het touw om de borst. Ze liep daardoor gebogen.

In Rotterdam leerde ze weer recht lopen. En leerde ze tafeletiquette. Toen ze werkte bij welgestelde mensen. Daar kreeg ze ook verkering met Johannes Visser. Op 18 mei 1911 trouwde ze met Johannes, dan aannemer op een marinewerf en wonende te Hellevoetsluis. Anna was volgens de huwelijksakte “wonende te Zwaagwesteinde, binnen de laatste zes maanden mede woonachtig geweest te ’s Gravenhage”.

Samen kregen ze drie kinderen:

  • Arendje, geboren op 29 februari 1912. Een interview met Arendje verscheen op 13 februari 1991 in het Nieuwsblad van Noordoost Friesland.
  • Berendina, geboren op 01 november 1916
  • Theodorus Johannes [Theo], geboren op 03 februari 1919
Kalkhúswei 28

Kalkhúswei 28

Ze hebben gewoond Kalkhúswei nummer 28, zoals hiernaast afgebeeld. Johannes voer toen over al de wereldzeeën. Hij was ‘import’ en de Westergeastmer jongens waren niet zo dol op een indringer.

Anna stond er zeer veel alleen voor en ze leerde “voor zichzelf opkomen”. Ze was een Godvrezende vrouw en recht door zee. Haar hulp schonk ze in de oorlogsjaren aan Duitsers én Geallieerden. Geartsje Couperus [Veenwouden] heeft haar persoonlijk gekend. Ze kwam heel vaak bij haar eten. Zij herinnert zich Anna als een “hele warme, behulpzame en gelovige vrouw”. Een kleurrijke persoonlijkheid die ook haar uiterste best deed om er te mogen zijn.

Een paradijsvogel.

Nu u? Helpt u mee met aanvullingen of foto’s? Kleinzoon Wierd Pieter Visser reageerde al. Door hem werd een eenzijdig verhaal over Anna van der Werff completer.

Bronnen o.a.: