hystoblog

Home » Posts tagged 'postzegeltaal'

Tagarchief: postzegeltaal

“wees getrouw”

Jan STEENSTRA [1880 - 1965] [foto eigen collectie]

Jan STEENSTRA [1880 – 1965] [foto eigen collectie]

Oude woorden op een nieuw medium. Woorden van een stamvader. Want dat was hij. Stamvader Jan STEENSTRA. Hij werd op 24 januari 1880 geboren. Als tweede kind van Jan Roelofs STEENSTRA [1852 – 1918] en Wemeltje DIJKSTRA [1852 – 1942].

Op 17 mei 1902 trouwde Jan met Antje van der MEER [1878 – 1943]. Ze kregen zes kinderen. Werden pake en beppe van 23 kleinkinderen. En deze kleinkinderen zijn op hun beurt al weer pake en beppe …

De laatste woorden die hij zijn kleinkinderen nog kon zeggen waren “wees getrouw”. Woorden vanaf zijn sterfbed. Fluisterend gesproken.

Jan groeide op zoals zovele Christelijke pubers. Hij was wel enigszins kerkelijk maar “de warmte van de liefde en de beslistheid van het geloof waren er zeker niet”. Dat veranderde toen Wemeltje en hij in 1904 hun eerste, 5 maanden oude, zoontje Jan verloren. Hij zou later aan zijn andere kinderen hebben gezegd: “Toen de Here dit lam heeft genomen, heeft hij dit schaap van Zijn kudde goed geleerd om op de Here te zien”.

Jan bereikte een hoge ouderdom en bezat een heldere geest. Tot vlak voor zijn overlijden ging hij nog twee keer per zondag naar de kerk. Maar voor Kerst 1965 ging het snel achteruit. Hij was “soms afwezig” en onbereikbaar. Vlak na die kerstdagen overleed hij, 85 jaar oud.

Jan STEENSTRA op latere leeftijd [foto eigen collectie]

Jan STEENSTRA op latere leeftijd [foto eigen collectie]

Zijn lievelingslied was

Vaste rots van mijn behoud

Als de zonde mij benauwd,

Laat mij steunen op Uw trouw;

Laat mij rusten in Uw schauw

Waar het bloed, door U gestort

Mij de bron des levens wordt.

Dát was bij hem waarheid en werkelijkheid. Dát wilde deze stamvader zijn nageslacht meegeven. Met een stem waarin de kracht al ontbrak. In dat fluisterend “wees getrouw”.

En toen stierf hij. Op 27 december 1965.

En nu u – als u meer weet te vertellen over Jan STEENSTRA, schroom dan niet om te reageren op deze ‘post’. Help het verhaal completer te maken.


Bron o.a. preek gehouden tijdens de afscheidsdienst van Jan STEENSTRA.

verborgen romantiek van pake Ybele?

POSTZEGELTAALZorgvuldig bewaard. Met potloodkrassen, dat wel. Maar nooit verzonden. Een prachtige kaart met een gedeeltelijk ingekleurde zwart-witfoto. Daaromheen allemaal afbeeldingen van postzegels. In verschillende standen afgebeeld. Iedere stand drukt een gevoel uit. Een ‘geheime’ boodschap. Overgebracht door de manier waarop de postzegel op een prentbriefkaart werd geplakt.

Het was een nieuwe rage. Eind 19e eeuw overgewaaid uit Duitsland. De postzegeltaal. De manier waarop de postzegel op een prentbriefkaart werd geplakt, betekende een ‘geheime’ boodschap.

Uitgevers van prentbriefkaarten speelden hier op in. Vandaar dat o.a. de briefkaart uit de portefeuille van pake werd uitgegeven.

Er mocht geen boodschap op een ansichtkaart worden geschreven. Daarvoor moest de duurdere briefkaart voor gebruikt worden. Werd er wel een boodschap op een prentbriefkaart geschreven dan moesten er postzegels bij geplakt worden.

Bijgaande kaart kwam tevoorschijn uit een portefeuille van pake Ybele STEENSTRA [1909 – 1989]. Bij o.a. een foto van hemzelf en zijn broer Jan STEENSTRA [1908 – 1990].

Pake Ybele werd geboren op 09  oktober 1909. De postzegels die op de kaart staan afgebeeld zijn tussen 1924 – 1926 uitgegeven. De kaart zelf is “Fabriqué en France”. Waarschijnlijk dus na 1926, toen Ybele 17 jaar was.

Hij kreeg verkering met Janke KEMPENAAR [1911 – 1981]. Wanneer precies weet ik niet. Feit is wel dat zij trouwden op 20 mei 1933.

Tijdens hun huwelijk hebben ze o.a. op ‘Cleyn Buma’ gewoond.

Zal Ybele in de jaren voor zijn huwelijk gebruik hebben gemaakt van verborgen romantische boodschappen? En de prentbriefkaart met afbeeldingen hebben gebruikt als hulp?

En nu u – als u meer weet te vertellen over bijvoorbeeld postzegeltaal, reageer dan. Maak de verhalen en de dorpsgeschiedenis completer.


bronnen